پایگاه خبری ماین نیوز 4 شهريور 1399 ساعت 23:54 http://www.minews.ir/fa/doc/news/52592/ارزیابی-وضعیت-نمادهای-سیمانی-بورس -------------------------------------------------- عنوان : ارزیابی وضعیت نمادهای سیمانی بورس -------------------------------------------------- وضعیت صنعت سیمان در این روزها چگونه پیش بینی میشود. آیا میتوان با لحاظ مولفه‌های اثرگذار دورنمای مثبتی از نمادهای سیمانی ارایه کرد. متن : به گزارش ماین نیوز، یکی از نشانه های توسعه یافتگی در کشورها، میزان رشد اقتصادی ناشی از فعالیت صنایع مختلف است. صنعت سیمان به عنوان یکی از صنایع اصلی، نقشی محوری در توسعه زیرساخت های اقتصادی، اجتماعی و صنعتی هر کشور بر عهده دارد. صنعت بزرگ سیمان در ایران نیز به عنوان یکی از صنایع استراتژیک کشور، همواره پرچمدار توسعه و حرکت رو به جلو بوده و نسبت به سایر صنایع زیرساختی کشور برای رسیدن به اهداف تعیین شده در سند چشم انداز ۲۰ ساله ۱۴۰۴ کشور پیشگام است. این صنعت همواره با فراز و فرودهایی همراه بوده اما همیشه در مسیر پیشرفت گام برداشته، به طوری که در طول چهار دهه سپری شده از انقلاب ظرفیت این صنعت بیش از ۱۲ برابر شده و ظرفیت تولید سیمان کشور به حدود ۸۷ میلیون تن در سال رسیده است. البته از نظر میزان آلایندگی نیز آسیب های چشمگیری را متوجه کشور کرده است. درحال حاضر ظرفیت فعلی تولید سیمان به دلیل شرایط رکودی بیش از نیاز کشور و صادرات است؛ این اتفاق برای کشوری که یکی از بزرگ ترین صادرکنندگان سیمان در جهان بوده بسیار اهمیت است، اما مهم تر از تولید این محصول با اهمیت و کلیدی، میزان مصرف آن در داخل و صادرات است که باید برای آن چاره ای اندیشید. درحال حاضر برخی از شرکت های سیمانی در زیان به سر می برند که این وضعیت برای برخی از این شرکت ها به هیچ وجه خوب نیست و تنها باید به فکر چاره اساسی برای تحول در این صنعت ارزشمند بود. با در نظر گرفتن رکود در صنعت ساختمان در پی شیوع کرونا، شاید بتوان مهم ترین مولفه برای عبور از این شرایط سخت را در افزایش قیمت سیمان، توقف نرخ گذاری از طرف دولت و افزایش صادرات دانست. آن هم نه تنها صادرات به کشورهای همجوار بلکه صادرات به بازارهای نوظهور، چراکه کلینکر تولیدی ایران از جمله محصولات با کیفیت به حساب می آید. البته مشکلات حمل و نقل در صادرات و هزینه های آن را نیز باید در نظر گرفت که این امر می تواند مزیتی برای کارخانه های حاضر در شهرهای مرزی باشد. به دلیل افزایش پرشتاب نرخ فروش صنایع سیمانی نسبت به افزایش هزینه ها در سال های جاری شاهد رشد چشمگیری در حاشیه سود این شرکت ها بوده ایم. اما مشکل این صنعت در سال های جاری کاهش درآمد محقق شده، بوده است. متاسفانه درآمد شرکت های سیمانی به اندازه تورم نتوانسته رشد کند. به عبارتی اثر افزایش نرخ ارز در درآمد صنعت سیمان دیده نشده و این تفاوت اصلی صنعت سیمان با سایر صنایع کامودیتی محور بوده است. به این دلیل که سیمان و کلینکر قابلیت حمل به مقاصد دور را نداشته، بنابراین سیمانی ها نتوانسته اند مانند پتروشیمی ها، فولادی ها و فلزات محصول خود را به نقاط دیگر دنیا صادر کنند و نهایتا درآمد آنها رشد چندانی نداشته است. در سال های اخیر در کشور مازاد تولید در دیگر محصولات (مانند متانول یا سایر محصولات پتروشیمی ها و فلزی ها) را نیز داشته ایم اما تولیدکنندگان آنها می توانند محصولات خود را صادر کنند و این مساله مشکلی برای تولید ایجاد نکرده است اما در سیمان چون امکان صادرات به این صورت وجود ندارد، توازن عرضه و تقاضا برهم خورده است. حالا اما اندکی فضا در حال بهبود است. کارخانه های سیمانی حاضر در شهرهای مرزی از طریق حمل و نقل ریلی و صنعت دریایی توانسته اند به کشورهای شمال ایران، حاشیه خلیج فارس و حتی قاره آفریقا راه یابند. اکنون در این صنعت وقتی به کارخانه هایی مانند سبهان، سفانو، سخاش، سشرق، سهگمت، سخوز، سشمال، ساربیل و دیگر صادرکنندگان نگاه می کنیم یا مقدار صادرات رشد کرده یا فاصله بین نرخ صادراتی و داخلی به شدت افزایش یافته است. شرکت های سیمان خوزستان و سیمان بهبهان نزدیک ترین کارخانه ها به مرز عراق و همچنین شرکت سیمان دورود، سیمان ارومیه و سیمان صوفیان نیز در نزدیکی مرز ترکیه و عراق قرار دارند که این نکته جزو مزیت رقابتی این شرکت ها محسوب می شود. با توجه به اینکه صنعت سیمان از جمله صنایع مصرف کننده انرژی است، به علت برخورداری عراق از منابع و انرژی کافی برای تولید سیمان در آینده نزدیک بازار این کشور را باید از دست رفته دانست اما با توجه به پتانسیل های کشورهای شرق دور (با توجه به پروژه کمربند راهی جاده ابریشم) و همچنین مشکلات همسایگان شرقی از جمله افغانستان در تامین سوخت و انرژی، کارخانه های سیمان شرق کشور از امکان رشد بالاتری برخوردار هستند. از جمله شرکت های سیمانی شرق کشور می توانیم به سیمان قائن، سیمان شرق، سیمان مجد خواف و سیمان تیس چابهار در صورت راه اندازی اشاره کنیم. یکی از پارامترهای مورد توجه در صنعت سیمان ارزش بازار بسیار پایین کارخانه های فعال در این حوزه نسبت به ارزش جایگزینی آنهاست که علت این موضوع همان مازاد تولید است که پارامتر ارزش جایگزینی را کم وزن کرده است. بر اساس مطالعات مرکز پژوهش های مجلس در مورد صنعت سیمان، ایجاد یک میلیون تن ظرفیت سیمان در دنیا به طور متوسط به ۱۵۰ میلیون دلار و سه سال زمان نیاز دارد. این در حالی است که به طور میانگین شرکت های سیمانی فعال در بورس با حدود یک دهم ارزش جایگزینی خود در حال معامله هستند. در ماه های اخیر شاید مهم ترین خبر در صنعت سیمان خبر تصمیم به تعطیلی تعدادی از کارخانه های تولید کننده سیمان در چین بود که تغییرات گسترده ای را در بازار جهانی این کالای اساسی به وجود آورد، به نحوی که بزرگ ترین تولید کننده سیمان جهان یعنی چین را به وارد کننده کلینکر تبدیل کرد. پیش بینی می شود این سیاست با توجه به میزان آلایندگی بالای این صنعت و مشکلات زیست محیطی که چین با آن دست و پنجه نرم می کند ادامه دار باشد مانند تصمیم چند سال گذشته این کشور در مورد صنعت فولاد که باعث رشد شدید قیمت فولاد شد.