پایگاه خبری ماین نیوز 31 ارديبهشت 1397 ساعت 9:16 http://www.minews.ir/fa/doc/news/43754/دو-پل-ایران-روی-موج-تحریم-فولاد -------------------------------------------------- استراتژی فرار رو به جلو در بازار فولاد در زمان بازگشت تحریم چگونه می‌تواند عملی شود عنوان : دو پل ایران روی موج تحریم فولاد -------------------------------------------------- تجربه‌ پیشین ایران در حوزه تحریم‌ها، دید وسیعی را درخصوص مواجهه و ایجاد شرایط گفت‌وگو در برهه‌های حساس ایجاد کرده است. در این باره با بازگشت مجدد تحریم‌های آمریکا (پس از خروج این کشور از برجام)، مهندسی شرایط پیش رو در بازه‌ ضرب الاجل مشخص شده (۹۰ تا ۱۸۰ روز آینده) در حوزه فولاد (و دیگر صنایع) بسیار حیاتی است، به بیان دیگر با آغاز فرصت‌های مذکور، ضرورت شکل‌گیری و ایجاد فضایی که در آن بتوان درخصوص شرایط کنونی و فرصت‌ها و تهدیدها گفت‌وگو کرد، بسیار حس می‌شود. متن : ماین نیوز، در این باره فعالان بخش خصوصی فولاد بر این باورند که باید شرایطی را مهیا کرد که از تهدیدهای لازم بیشترین منفعت و سود حاصل شود. دنیای اقتصاد پیش از این و در گزارش قبلی پیرو این موضوع بحث تشکیل و ایجاد بازار منطقه ای فولاد را پیشنهاد داد؛ فرآیندی که تحت عنوان ائتلاف منطقه ای فولاد به آن پرداخته شد. در این باره ایجاد چنین ائتلافی با دو پیش فرض می تواند شکل بگیرد: انتقال ایده های مختلف توسط بخش خصوصی به بخش دولتی و خصوصا تیم مذاکره کننده و دوم اشتراک سهام شرکت های ایرانی با کشورهای منطقه. برای مصون ماندن از آسیب هایی که در آینده می تواند به دلیل بازگشت تحریم های مجدد ایجاد شود باید تمهیداتی اندیشیده شود که این دو پیشنهاد در همین راستا قابل طرح است، هرچند این موضوع قابلیت مداقه بیشتری دارد و باید بخش خصوصی با تجمیع نظرات مختلف و در میان نهادن این نظرات با بخش دولتی و به طور خاص با تیم مذاکره کننده در جهت عملی کردن این طرح ها و نظرها تلاش بیشتری کند. فعالان بخش خصوصی بر این باورند که در این برهه از زمان باید به دولت و تیم مذاکره کننده کمک کرد که با طرح ایده های جدید بتوانند مذاکرات خوبی را انجام دهند. یکی از کارشناسان بازار فولاد ایران و جهان درخصوص شکل گیری شرایط مطلوب بازارهای فولاد در زمان تحریم ها به دنیای اقتصاد گفت: ائتلافی بین ایران، ترکیه، چین و هند چیزی شبیه به سازمان همکاری های اکو با دامنه وسیع تر مثلا با حضور قزاقستان قابل بررسی است. کیوان پورشب با اشاره به این موضوع که حتی با خروج آمریکا از برجام و بازگشت تحریم ها، در مذاکرات پیش رو با اتحادیه اروپا، وزیر امور خارجه باید طرح مصون ماندن بازار فولاد از تحریم ها را به طور خاص مطرح کند. طرح ایجاد یک بازار و بورس منطقه ای و مستقل که در آن کشورهای تولید کننده فولاد به طور آزادانه و مستقل بتوانند به عمل خرید و فروش فولاد دست بزنند و در واقع، دامنه فعالیت این بورس را از قدرت های جهانی جدا کنند و در سطح منطقه به داد و ستد بپردازند، پیشنهاد دیگری است که این فعال بازار فولاد ارائه کرد. این موضوع می تواند به این معنی باشد که ایران به طور مستقل در بازارها وارد نخواهد شد و منافع جمعی مطرح می شود. این کارشناس بازار فولاد در ادامه با اشاره به مزیت های ایجاد چنین بازاری در سطح منطقه گفت: چند اتفاق با ایجاد این بازار منطقه ای رخ خواهد داد: با ایجاد این بورس منطقه ای، اولا با کمک کشورهای منطقه اقداماتی را در جهت مشروط کردن تحریم های احتمالی که آمریکا آن را برمی گرداند انجام می دهیم، در واقع با مصون کردن این بازار و با اندیشیدن این تدبیر می توانیم در جهت فعال ماندن بازار فولاد ایران، حداقل در منطقه اقدام کنیم. این کارشناس بازار فولاد بر این باور است که بخش خصوصی فولاد ایران نباید منتظر تضمین اروپا در مسیر بازگشت تحریم ها باشد و نباید تنها به این تضمین دل خوش کند، این بخش می تواند با ارائه ایده های خلاقانه به بخش دولتی تلاش هایی در جهت ادامه حیات بین المللی بخش فولاد در زمان تحریم ها داشته باشد. به گفته وی در قدم های بعدی باید استراتژی های فرار رو به جلو را در این مسیر لحاظ کرد؛ به این معنا که باید چند پله و چند قدم جلوتر را دید. اگر بخواهیم واقع بینانه به موضوع نگاه کنیم، مشکلات جدی در این مسیر ایجاد خواهد شد؛ مگر اینکه بتوانیم ایده های خلاقانه بخش خصوصی را توسط بخش دولتی اعمال کنیم. به گفته پورشب در این راه دولت را به اندازه بخش خصوصی ایده پرداز و خلاق نمی بینم در واقع دولت می تواند با استقبال از این ایده ها و انتقال آنها توسط تیم مذاکره کننده قدمی رو به جلو بردارد. باید بتوانیم در دوره جدید به اتفاق متحدان و دوستانمان در سهام شرکت هایی که هدف گذاری های صادراتی فولاد را روی آنها داریم با کشورهای منطقه سهیم شویم، این روند که البته در این بحث، تنها روی فولاد است قابل تعمیم و گسترش به بقیه حوزه ها هم هست، در واقع این روند روندی است که این کشورها را وارد ریسک سود و ضرر شرکت های داخلی خودمان می کند. زمانی که سهام شرکت های مختلف ایرانی را بین متحدانمان تقسیم کرده و به فروش برسانیم، خود به خود این کشورها در فرآیندی سهیم شده اند که باید از آن مراقبت کنند. در این زمینه می توان متصور شد که به عنوان مثال بخشی از سهام فولاد مبارکه را روس ها خریداری کنند، بخشی از فولاد خوزستان را ترکیه ای ها، قزاق ها یا هندی ها و در آن مشارکت داشته باشند. وی ادامه داد: باید به این سمت برویم که مقداری از دارایی بخش های فولادی کشور را واگذار کنیم تا آنها را در ریسک ماجرای بازگشت تحریم ها شریک کنیم. مسوولان کشور در ادبیات روزمره شان عنوان می کنند که کشورهایی دوستان ایران هستند، آیا این موضوع نباید خروجی داشته باشد؟ اثبات دوستی این کشورها می تواند اینگونه باشد که در سهام شرکت های مختلف فولادی و... شریک شوند، در واقع اگر سهامدار شرکت های فولادی شوند، تلاش خواهند کرد که این بازارها حفظ شود و بتوانیم فروش صادراتی کشور در زمینه های مختلف صادراتی را حفظ کنیم. زمانی که مسوولان کشور در ملاقات های متعدد با کشور ها از واژه هایی همچون مذاکرات سازنده استفاده می کنند، واژه هایی از این دست چه خروجی خواهد داشت؟ آیا در این مذاکرات سازنده مثلا این توانایی به وجود آمده که چین را متقاعد کنید که در ریسک های ایران شریک شود؟ پورشب در ادامه با اشاره به سخنان مقام معظم رهبری گفت: تضمینی که ایشان عنوان کرده اند که اتحادیه اروپا و یا به صورت کلی تر کشورهایی که در برجام شریک هستند بدهند، از نظر من این است که در این ریسک شریک شوند. در عین حال اعلام آمادگی این کشورها و به نوعی دیگر تلاش در جهت آماده کردن آنها برای ایجاد بورس منطقه ای که معاملات فولاد و فلزات و به طور کل (نفت، سیمان مواد معدنی، پتروشیمی) در آن انجام شود یکی از قدم های مهم در جهت دریافت این تضمین خواهد بود. در دوره جدید نیاز به شکل گیری تشکل ها و گروه هایی داریم که بتوانند به همراه وزیر امور خارجه مذاکرات اقتصادی انجام دهند، باید این موضوع را به گوش دنیا رساند که مذاکرات بالاخره به نتیجه می رسد، تحریم ها به ما آسیب می زند و آسیب جدی هم می زند و باید این موضوع را به گوش دنیا برسانیم که اقتصاد یک کشور هدف قرار گرفته و اگر تمهیدات لازم را نیندیشیم قطعا آسیب های تاریخی خواهیم دید.